Ellen van Leenen

 

Verliezen neem je mee
Ik weet uit ervaring dat alle verliezen die je lijdt, je leven voor altijd veranderen. Je neemt het met je mee en het wordt een deel van je levensgeschiedenis.

Dat hoeft zeker niet 24/7 pijnlijk te zijn, maar er blijven momenten bestaan dat je weer even verdrietig bent of heel erg met iemand bezig bent.

Je verdriet niet tonen?
Wat ik heel bijzonder vind, is dat in onze Westerse cultuur mensen je sterk vinden als je je verdriet zo min mogelijk toont en bijvoorbeeld na een paar dagen weer op je werk bent. Zelf vind ik het van kracht getuigen als mensen aan hun verdriet toe durven geven en daar de tijd en ruimte voor nemen. Het zou mooi zijn als dat meer wordt geaccepteerd in onze westerse maatschappij.

Persoonlijke ervaring
Ik was begin 20 toen mijn vader de diagnose slokdarmkanker kreeg en 51 toen hij overleed. Een periode van bijna 30 jaar, waarin ik misschien wel 20 jaar dag in dag uit bezig was met de gedachten: “als hij maar niet dood gaat, want dan weet ik niet hoe ik verder moet” en “ik moet hem in leven houden”. Nadat mijn vader tegen mij zei “jij hebt mijn leven gered” is bij mij de overtuiging ontstaan dat ik hem in leven moest houden. Ik had er nl. voor gezorgd dat hij heel snel in het ziekenhuis terecht kon, zodat de behandeling kon starten.

Rouw- en verliesbegeleiding
Deze jaren hebben mij gevormd tot de persoon die ik nu ben. Vanuit deze ervaring en mijn interesse in wat mensen bezighoudt, ben ik een aantal persoonlijke ontwikkelingstrajecten en opleidingen gaan volgen (NLP, meerdere coachopleidingen waaronder een opleiding Rouw- en Verliesbegeleiding). Vervolgens ben ik als coach begonnen. Eerst algemeen, maar omdat de rouw- en verliesbegeleiding mij het meest na aan het hart ligt, heb ik me daarop toegelegd.

Ik vind het heel belangrijk dat praten over rouw en ieders eigen manier van rouwen geaccepteerd wordt. Dat het oké is als iemand niet wil praten of juist heel veel. Dat het niet raar is als iemand na vijf jaar nog steeds over zijn of haar overleden man, vrouw, kind, broer of zus praat. Dat we stoppen met oordelen en vooral met veroordelen. Je kunt immers nooit écht invoelen hoe voor een ander is om een dierbare te verliezen. Als je het zelf een keer hebt meegemaakt, weet je hoe jíj reageert, maar dat wil nog niet zeggen dat iemand anders dat op dezelfde manier doet. Iedereen doorloopt zijn eigen rouwproces, waarbij de duur, de manier waarop en de intensiviteit bij ieder mens anders is.

‘IK LUISTER MET VOLLE AANDACHT NAAR JE EN GEEF JE DE RUIMTE JEZELF TE ZIJN’

WIL JE MET MIJ KENNISMAKEN?

Gedicht van Georges Lambrechts

Ten afscheid
Ik zeg:
Laat je me achter
Alleen
In dit grote huis?

Zij zegt:
Je zult zien,
Ik zal nog dichter
Bij je zijn
En nog meer
Voor je zorgen
Dan voordien

Ik voel
Haar kracht

Ik kan haar laten

ELKE LANGE REIS
BEGINT MET EEN
EERSTE STAP

ELLEN VAN LEENEN © 2019

REALISATIE: BIANCA ELZINGA

BRANDING /  WEBDESIGN: JOYCE BACKX

FOTOGRAFIE: MARLEEN SAHETAPY